Åžiir, Åžiirler , AÅŸk Åžiirleri

Yaşayamadığım çocukluğum

Gençliğimin baharında göz yaşlarımın yalnızlığı

Sen ve sensizlik alevlerinin ardında

Çığlıklarımda kalan son söz

Seni unutmak basit deÄŸil

Basit olan hiçbir duygu bana ait değil

Aşk, mutluluğun gölgesi rüyaların sihiri

YaÅŸamak deÄŸil nefes almak benimkisi

Mutluluk gözlerinin rengi

Alevlerde yanan ruhuma su ol yaÄŸmur ol

Özümü sev melek ol cennet ol

Ben yokum artık tükendim ben ol benim ol

Günahlar gülümsüyor günahsızca

Gölgen yavaş yavaş gelirken rüyalarıma

İstediğimi ver bana acıt ruhumu acımasızca

Yapraklar düşerken yenilir rüzgara

Fırtına koparken rüzgar ağlar masumca

Göz yaşlarım akar özüme

AÅŸka can verirken gurursuzca

Gökyüzünde kayboldu yıldızlar

Her yaÄŸmurda filizlenir korkular

Çocukluğum ve sen yaşayamadığım duygular

Seni unutmak basit deÄŸil

Basit olan hiçbir duygu bana ait değil

Bana ait olmayan her duygu kadar benim ol.

elinin arkasında güneş duruyordu

aylardan kasımdı üşüyorduk

ağacın biri bulvarda ölüyordu

şehrin camları kaygısız gülüyordu

her köşe başında öpüşüyorduk

sisler bulvarı'na akşam çökmüştü

omuzlarımıza çoktan çökmüştü

kesik birer kol gibi yalnızdık

dağlarda ateşler yanmıyordu

deniz fenerleri sönmüştü

birbirimizin gözlerini arıyorduk

sisler bulvarı'nda seni kaybettim

sokak lambaları öksürüyordu

yukarda bulutlar yürüyordu

terkedilmiş bir çocuk gibiydim

dokunsanız ağlayacaktım

yenikapı'da bir tren vardı

sisler bulvarı'nda öleceğim

sol kasığımdan vuracaklar

bulvar durağında düşeceğim
gözlüklerim kırılacaklar
sen rüyasını göreceksin
çığlık çığlığa uyanacaksın

sabah kapını çalacaklar
elinden tutup getirecekler
beni görünce taş kesileceksin
ağlamayacaksın! ağlamayacaksın!
sisler bulvarı'ndan geçtim sırsıklamdı

atilla ilhan