Şiirler - Şiir, Şiirler , Aşk Şiirleri

Gün doğmadan,
Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.
Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,
İçinde bir iş görmenin saadeti,
Gideceksin
Gideceksin ırıpların çalkantısında.
Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;
Sevineceksin.
Ağları silkeledikçe
Deniz gelecek eline pul pul;
Ruhları sustuğu vakit martıların,
Kayalıklardaki mezarlarında,
Birden
Bir kıyamettir kopacak ufuklarda.
Denizkızları mı dersin, kuşlar mı dersin;
Bayramlar seyranlar mı dersin,
Şenlikler cümbüşler mi?
Gelin alayları, teller, duvaklar,
Donanmalar mı?
Heeey
Ne duruyorsun be, at kendini denize:
Geride bekliyenin varmış, aldırma;
Görmüyor musun, Her yanda hürriyet;
Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;
Git gidebildiğin yere

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Herşeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.

Ne zaman seni düşünsem içim ürperir
Seninle geçen her saat, her gün gelir aklıma
Bir akşam vakti gelir bir deniz kıyısı gelir
O eşsiz hatıralar bütün gelir aklıma

Ne yapsam unutamam yaşadığımızı
Sevgindi sevgilerin en yalansızı
Şimdi nerde bir gül görsem kırmızı
Dudaklarımı uzun uzun öptüğün gelir aklıma

Bir çıban büyürcesine ortasında gecenin
Dolar yüreğime hüznü seni sevmenin
Dünyada ne benim yerim var artık ne senin
Ağlarım başucunda ölümün gelir aklıma.

Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?

Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Baban attaya gitti.

Uzar gider bu atta;
Ve neler neler olmaz
Ve kimbilir ve hatta;

Bir mahşer gerisinde;
Babası döner bir gün,
Oğlunun derisinde…

1000 Yıl Sonra Tarih
Bin sene evvel, iğne uciyle delindi zar;
Resûlden haber geldi, mezarsız öldü Sezar!..

Adını bilemediğim bir dağın
Tepesine yaklaşırken kuşlar
Bir çalı kümesine konduğunda
Yanı başımda patladı el bombası

Güneş tam tepemdeydi
Bulut da yoktu hiç gökyüzünde
Büyükçe bir kayanın yanında
Uzaktım arkadaşlardan

Birden vuruldu dediler benim için
Kanlar içinde bir sıcaklık hissettiğimde
Kurşun sesleri inledi yer gök
Anam geldi aklıma uğurlarken askere

Sevdiğim ise akıtırken içine yaşını gözlerinin
Belli etmeyerek bakarken bana
Nereden bilirdin son kez göreceğimi
Peygamber ocağına gitmenin sevinciyle

Gün mü karardı, akşam mı oldu
Hafiften bir titreme almaya başlarken beni
Bir ömrüm geçti saniyelerde
Şehadet şerbetini içmeye başlamışken ben

Birden yükselmeye başladım gökyüzüne doğru
Buluştuk beni bekleyen şehit arkadaşlarla
Kollarını açıp sarılırlarken bana
Hep beraber haykırmaya başlamıştık
Canımız kurban olsun bu cennet vatana.

Florida - 18.10.2007

Bazen gidesin geliyorsa çok uzaklara
İnsanlar seni düşürüyorsa hep tuzaklara
Sarılmak geliyorsa içinden gırtlaklara
Fırlar gitsin o insanları, boşver

İşler yolunda gitmiyorsa zaman zaman
Arpalar başkalarına, sana kalıyorsa saman
Her kimse ya da kimlerse o sinirlerini bozan
Fırlat gitsin o insanları, boşver

Uzaklaşmaya çalıştıkça, yanaşanları
Sahte gülücüklerle etrafında dolaşanları
Bilgisi olmadan, fikirleriyle konuşanları
Fırlat gitsin o insanları, boşver

Boş ve süslü sözlerden yap bir demet
Sahiplerinin herbirine ver bir sepet
Giderken üşümesinler alıver bir ceket
Fırlat gitsin o insanları, boşver.

Denizli - 24.04.2008

Artık ölüm bile az geliyor dertleri unutturmaya!
Yaşanamayan masallarda sen…
Gönlümün ağlayan bulutuna bir
“Elveda!”
Demeyi özlüyorum artık
Ve ölüyorum saydam duyguların
Çarpıp çarpıp geri döndüğü duvarlarda…
Issız bir adayken kocaman bir kıta oluveriyor yüzün
Ve ben hangi okyanustan karaya vursam
Karşıma çıkan hep o tanıdık
Hüzün…
Taşlardan boncuk boncuk taşan
Taş kesilmiş bakışlar ve ıslak kalpler görüyorum
Benden sana, senden bana bulaşan…

Fatsa - 2000

Her gülümseyişimde,
Her mutlu oluşumda,
Kederlenmekten korkardım sonrasında,
Gülmenin bedelini üzülerek ödemekten korkardım.

Her vuslat anında,
Ayrılmaktan korkardım,
Büyük bir özlemle beklediğim,
Sonunda kavuşabildiğim,
Sevdasını çektiğim o eşsiz düşten,
Ayrılmayı düşünür ve
Korkudan solardım,
Sessizce.

Her koşuşumda,
Düşmekten korkardım sertçe.
Yanımda kimsenin olmayacağını bilirdim çünkü,
Yere düştüğümde.
Kolumdan tutacak kimse olmayacaktı düşünce,
Tek başıma olacaktım.
Ayakta olanlar çoktan gitmiş olacaklardı,
Onları yakalayabilmek için kalkmalıydım,
Ve koşmalıydım.

Her gece oluşunca,
Onu düşünmekten korkardım.
Onu her düşündüğümde çünkü
Kimse fark etmese de sessizce ağlardım.
Gözyaşlarımı içime akıtırdım,
Kızılcık şerbeti içtim derdim ama ağlardım.
Geceleri bu yüzden bir türlü sevemedim,
Ve alışamadım karanlığa,
Karanlıkta çok şey tuzak kuruyor insana,
Çok kişi çıkıyor düşürmek için karşısına,
Sevmiyorum bu yüzden geceleri
Geceler tırmalıyor içimdeki kederleri.

Her kar yağdığında,
Ben bir pastaneye girip,
Soğuğu dışarıda bırakarak ısınmaktan korkuyorum.
Çünkü onunla yapmıştık bunu,
Birlikte beslemiştik umudu.
İşte onu hatırlıyorum her kar yağdığında,
Kendime unutturmaya çalışırken ben,
Yüzüme çarpa çarpa tekrar gelmesinden korkuyordum.

Kızıl saçlı kadınlardan korkarım,
O’ndan ayrıldığımdan beri.
Korkarım her karşıma çıktıklarında,
Hepsini bir öldürmekten,
Sonra da kendimi…

İstanbul - 20.04.2008

Aşk bir anahtardır,
Kalbin derinliklerinin kapısını açan,
İnsana görmediklerini gösteren,
Duymadıklarını duyuran anahtar.

Bir nevi kalbin kelepçesini çözer.
Özgürlüğüne kavuşmuş bir kuş misali,
Ötüp durur karanlık gecelerde.
Önemli olan anahtarı bulmak değildir,
Bulduğun anahtarı deliğe uydurabilmektir.

İzmir - 23.04.2008